OREMUS

2 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

CZYTANIE

2 Kor 6. 1-4.n

Napominamy was, abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej. Mówi bowiem Pismo: W czasie pomyślnym wysuchałem ciebie, w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia. Nie dając nikomu sposobności do zgorszenia, aby nie wyszydzono naszej posługi, przez wszystko okazujmy się sługami Boga. 

PROŚBY

Uwielbiaimy Boga, który troszczy się o wszystkich ludzi, i wołajmy do Niego:

Okaż zbawienie swojemu ludowi!

Boże, dawco darów i źródło prawdy, obdarzaj łaską wszystkich biskupów świata, a wiernych, powierzonych ich pasterskiej pieczy, zachowaj w nauce Apostołów.

Wlej miłość w serca wszystkich, którzy uczestniczą w jednym chlebie życia; niechaj wzrasta ich jedność w Ciele Twego Syna.

Daj, abyśmy zwlekli z siebie starego człowieka razem z jego uczynkami i stali się nowym człowiekiem na wzór Chrystusa, wojego Syna.

Spraw, aby wszyscy dostąpili przez pokutę odpuszczenia swoich grzechów i byli uczestnikami Chrystusowego żadośćuczynienia.

Daj, aby zmarli, obdarzeni Twym pokojem, wielbili Ciebie bez końca w niebiosach, gdzie i my spodziewamy się udziału w Twojej wiecznej chwale.

Ojcze nasz.

Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, ożywiaj naszą wiarę swoim słowem. * abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem twojej chwały.. Przez naszego Pana.

II CZYTANIE

Kazanie św. Leona Wielkiego, papieża (Kazanie 51, 3-4.8)

Pan ukazał przed wybranymi świadkami swoją chwałę i tę postać cielesną, którą dzielił wspólnie z innymi rozjaśnił takim blaskiem, że Jego twarz stała się podobna do blasku słońca, a szaty dorównywały bieli śniegu.

W przemieniemu Chrystusa chodziło głównie o to, aby z serc uczniów usunąć zgorszenie krzyża i by uniżenie dobrowolnie przyjetej męki nie zakłóciło wiary tych, którym została objawiona wspaniałość ukrytej godności.

Z nie mniejszą też troską podbudowywał Pan swoim przemienieniem nadzieję Kościoła świętego w tym celu, by całe ciało Chrystusowe dowiedziało się, jaką zostało obdarowane mocą przemiany i aby wszystkie jego członki mogły się spodziewać udziału w tej chwale, którą wcześniej rozbłysła głowa.

Powiedział już o tym sam Pan, gdy mówił o majestacie swojego przyjścia: ,,Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w Królestwie Ojca swego". To samo głosi św. Paweł Apostoł: ,,Sądzę, że utrapienia obecnego czasu nie są godne przyszłej chwały, która się ma w nas objawić". I znowu: ,,Umarliście i życie wasze jest ukryte z Chrystusem w Bogu, gdy się ukaże Chrystus, życie wasze, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale". W cudzie przemienienia, który miał utwierdzić apostołów i doprowadzić ich do wszelkiej wiedzy, kryje się jeszcze inne pouczenie. Oto bowiem w czasie jego trwania ukazali się Mojżesz i Eliasz (to znaczy Prawo i prorocy) rozmawiający z Panem, aby w obecności owych pięciu męzów dopełniło się jak najprawdziwiej to, o czym powiedziano: .,Na słowie dwóch albo trzech świadków opiera się cała sprawa". Cóż jest bardziej stałego i mocniejszego od słowa, w którego przepowiadaniu brzmi trąba Starego i Nowego Testamentu, a z nauką Ewangelii rozbrzmiewają wspólnie instrumenty starodawnych obietnic?

Przystają bowiem nawzajem do siebie stronice obydwu przymierzy. I Ten, którego wcześniejsze znaki obiecywały pod zasłoną tajemnie, ukazuje się teraz wyraźny i przejrzysty w blasku obecnej chwały. Albowiem jak powiedział św. Jan: ,,Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska zaś i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa". W Nim stała się rzeczywistością obietnica zawarta w prorockich figurach i dopełniło się to wszwstko, ku czemu zmierzały nakazy Prawa. Niechże więc przez głoszenie świętej Ewangelii utwierdzi się wiara wszystkich chrześcijan i niechaj nikt z nich się nie wstydzi Chrystusowego krzyża, przez który świat został odkupiony. Z tego też powodu niech się nikt nie boi cierpieć dla sprawiedliwości ani niech nie wątpi w osiągnięcie obiecanej nagrody, ponieważ przez pracę zdąża się do wytchnienia i przez śmierć do życia. Skoro Chrystus przyjął na siebie całą słabość naszej nędzy, z Nim razem zwyciężymy to co on zwyciężył, i otrzymamy wszystko, co nam obiecał, jeśli tylko będziemy trwać w wierze i miłości względem Niego. Zarówno bowiem w zachowywaniu przykazań, jak i w znoszeniu przeciwności winien w naszych uszach brzmieć uprzedzajacy głos Ojca: .,To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, jego słuchajcie". Jeśli bowiem tamci nie uniknęli kary, ponieważ odwrócili się od Tego, który na ziemi mówił o ileż bardziej my, jeśli odwrócimy się od Tego, który z nieba przemawia.

PROŚBY

Uwielbiajmy Boga nieskończonej dobroci i błagajmy Go przez Jezusa Chrystusa, który zawsze żyje, aby się wstawiać za nami: Zapal u nas, Panie, ogień swej miłości.

Spraw, miłosierny Boże, abyśmy pełnili dzisiaj liczne dzieła miłości i okazywali życzliwość wszystkim naszym bliźnim.

Ty w czasie potopu uratowałeś Noego przez arkę, wybaw katechumenów przez wodę chrztu świętego.

Daj, abyśmy nie poprzestawali na karmieniu się tylko chlebem, ale szukali pożywienia w słowie, które pochodzi z ust Twoich.

Pomóż nam usuwać spośród nas wszelką niezgodę i obdarz nas radością Twojego daru pokoju i miłości.

Ojcze nasz.

Modlitwa

Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, * abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem twojej chwały.. Przez naszego Pana.

PROŚBY

Zawsze dziękujmy Chrystusowi, który jako nasza głowa i nasz Nauczyciel przyszedł aby wszystkim służyć i czynić dobrze. Z pokorą i ufnością zanośmy do Niego nasze błagania: Nawiedź, o Panie, swoją rodzinę.

Panie, bądź obecny w posłudze biskupów i kapłanów swego Kościoła, którzy uczestniczą w Twojej godności Głowy i Pasterza: niech przez Ciebie doprowadzą wszystkich do Ojca.

Niech Twój Anioł towarzyszy podrózującym i zachowa ich od wszelkich niebezpieczeństw.

Ty przyszedłeś nie po to, aby Ci służono, lecz aby służyć, naucz nas, za Twoim przykładem, pomagać bliźnim w potrzebie.

Spraw, niech w każdej ludzkiej wspólnocie brat pomaga bratu, aby dzięki Twojej obecności wszyscy stanowili jedno.

Okaż miłosierdzie wszystkim zmarłym i dopuść ich do oglądania blasku Twojego oblicza.

Ojcze nasz.

PONIEDZIAŁEK

II CZYTANIE

Katecheza św. Jana Chryzostoma, biskupa

(Katecheza 3, 24-27)

Izraelici oglądali cuda. Ty także je zobaczysz, i to o wiele większe i wspanialsze od tych, które widzieli Zydzi uchodzący z Egiptu. Ty nie oglądałeś faraona zatopionego wraz z wojskiem, widziałeś jednak diabła pogrążonego w falach z całą jego zbrojną potęgą. Tamci przeszli morze, ty przekroczyłeś śmierć. Oni zostali wyrwani z Egiptu, ty od złych duchów. Zydzi porzucili obcą niewolę, ty zaś o wiele smutniejszą niewolę grzechu.Czy chcesz jeszcze poznać inny argument na to, że zostałeś zaszczycony daleko większymi darami niż Izraelici? Oto oni nie mogli oglądać jaśniejącej twarzy Mojżesza. Choć ten był towarzyszem ich niedoli, ty zaś widziałeś oblicze Chrystusa w Jego chwale. Woła o tym głosne sam św. Paweł mówiąc: ,,My z odsłonięta twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską". Izraelici mieli wówczas Chrystusa, który szedi razem z nimi. O wiele jednakże prawdziwiej idzie on dziś z nami. Wtedy bowiem Pan towarzyszył im przez łaskę daną Mojżeszowi, obecnie zaś towarzyszy nam nie tylko przez łaske Mojżesza, ale także przez wasze posłuszeństwo. Oni po opuszczeniu Egiptu znaleźli się w pustynnym bezludziu, ciebie po śmierci czeka niebo. Dla nich znakomitym wodzem i władcą był Mojżesz. Naszym zaś wodzem i władcą jest inny Mojżesz - sam Bóg.

Czymże zaś odznaczał się Mojżesz? Był to, jak mówi Pismo, ,,mąż najłagodniejszy ze wszystkich ludzi, jacy żyli na świecie". Cechę tę możemy przypisać bez obawy błędu naszemu Mojżeszowi - Bogu, ponieważ posiada On w sobie najsłodszego Ducha Swiętego, który jest Mu najbardziej wewnetrznie wspólistotny. Mojżesz swego czasu wznosił do nieba rece, skąd sprowadzał mannę, chleb Aniołów. Nasz zaś Mojżesz wznosząc rece do nieba, sprowadza nam pokarm trwający na wieki. Tamten uderzył w skalę, skąd wyprowadził strumienie wód, Ten dotyka Ołtarza, uderza w duchowy stół i wydobywa z niego zdroje Ducha. Dlatego w pośrodku tego stołu jest jakby źródło, aby sięgające zewsząd stada syciły się jego zbawczymi wodami. Ponieważ mamy tak wyborne źródło i tak wielką obfitość życia, a stół przelewa się dla nas niezliczoną ilością dóbr i ubogaca nas w duchowe dary, przystępujmy więc tam ze szczerym sercem i czystym sumieniem, abyśmy dostąpili łaski i miłosierdzia w odpowiednim czasie. Łaska i miłosierdzie Jednorodzonego Syna, Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, przez którego i z którym Ojcu i ożywiającemu Duchowi niech będzie chwała, cześć i potęga na wieki wieków. Amen.

CZYTANIE Wj 19, 4-6a

Wyście widzieli, jak niosłem was na orlich skrzydłach i przywiodłem was do Mnie. Teraz jeśli pilnie będziecie słuchać mego głosu i strzec mojego przymierza, będziecie moją szczególną własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwom kapłanów i ludem świętym.

PROŚBY

Dzięki hojności Boga Ojca możemy Mu składać w tym dniu wielkopostnym ofiarę uwielbienia. Błogosławmy co i zanośmy do Niego nasze błagania:

Wlej w nasze serca swą Boską naukę.

Wszechmogący i miłosierny Boże, udziel nam ducha modlitwy i pokuty, rozpal w nas miłość ku Tobie i braciom.

Dozwół nam współdziałać z Tobą w odnowieniu wszystkiego w Chrystusie, aby sprawiedliwość i pokój obfitowały na ziemi.

Ukaż nam wewnetrzną wartość wszystkich stworzeń, abyśmy razem z nimi wielbili Cię pieśnią chwały.

Wybacz nam, że nie dostrzegaliśmy obecności Chrystusa w ubogich i cierpiących i nie uszanowaliśmy Twego Syna w naszych braciach.

Ojcze nasz.

Modlitwa

Boże, Ty dla zdrowia duszy poleciłeś nam opanować ciało, Pomóż nam swoją łaską, abyśmy powstrzymywali się od grzechów * i odpowiedzieli w ten sposób na wymagania Twojej miłości.. Przez naszego Pana.

CZYTANIE Mdr 11, 23-24a

Nad wszystkim masz litość, Panie, bo wszystko w Twojej mocy, i zamykasz oczy na grzechy ludzi, by się nawrócili. Miłujesz bowiem wszystkie stworzenia, niczym się nie brzydzisz, co uczyniłeś.

CZYTANIE Ez 18, 23

Czyz tak bardzo Mi zależy na śmierci występnego, mówi Pan Bóg, a nie raczej na tyni, by się nawrócił i żył?

CZYTANIE

Podziel się z głodnym twoim chlebem, wprowadź do swego domu bjednych tuiaczy, przyodziej nagiego, którego zobaczysz, i nie odwracaj się od twoich bliźnich.

CZYTANIE Rz 12, 1-2

Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dał swoje ciała na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe.

PROŚBY

Bóg Ojciec obiecał, że udzieli nam wszystkiego, o co zgodnie prosić Go będziemy w imię Jego Syna. Ufając tej obietnicy, zanośmy do Niego nasze błagania: Okaż miłosierdzie swojemu ludowi.

Panie ty przez Chrystusa udoskonaliłeś prawo dane Mojżeszowi na górze Synaj, spraw, aby wszyscy uznali to prawo wypisane w ich sercach oraz zachowali przymierze z Tobą.

Daj wszystkim przełożonym troskliwość o powierzonych im braci, a oni, poddani w szczerości serca, niech pomagają swym opiekunom.

Utwierdź swą mocą umysły i serca misjonarzy i powołaj wielu współpracowników ich dzieła.

Niechaj dzieci, wzrastając w latach, dojrzewają w Twej łasce, a młodzież niech postępuje w Twojej miłości i prawości obyczajów.

Pamiętaj o wszystkich naszych braciach i siostrach, którzy w Tobie zasnęli: obdarz ich radością życia wiecznego.

Ojcze nasz.

WTORFK

II CZYTANIE

Z komentarza św. Augustyna biskupa do Psalmów

(Ps 141, 16)

,,Panie, wołałem do Ciebie, wysłuchaj mnie." To możemywszyscy mówić. Tego nie mówię ja, mówi cały Chrystus. Sciśle biorąc wypowiedział to Chrystus jako osobą fizyczna, albowiem gdy przebywał na ziemi, modlił się nosząc ciało i błagał Ojca jako człowiek, a kiedy się modlił, z całego Jego ciała spływały krople krwi. Tak bowiem napisane jest w Ewangelii: .,Jezus modlił się usilnie i pocił się krwią". Czymie zaś jest wypływanie krwi z całego ciała, jeśli nie cierpieniem męczenników całego Kościoła?

,,Panie, wołałem do Ciebie, wysłuchaj mnie! Usłysz rnój głos, gdy będę wołał ku Tobie". Sądzisz, że trud wołania już skończony, skoro mówiłeś: ,,Wołałem do Ciebie?" Wołałeś, ale nie uważaj się za bezpiecznego. Jeśli skończyło się udręczenie, skończyło się i wołanie; jeśli zaś ucisk Kościoła i ciała Chrystusowego trwa aż do końca wieków, należy nie tylko mówić: .,Wołałem do Ciebie, wysłuchaj mnie", lecz takie: ,,Usłysz rnój głos, gdy będę wołał ku Tobie".

,,Niech modlitwa moja unosi się jak kadzidło przed obliczem Twoim, a podnoszenie rąk moich jak ofiara wieczorna", Każdy chrześcijanin uzna, że powyższe słowa należy odnieść do samej Głowy, kiedy bowiem dzień nachylał się już ku wieczorowi, Pan złozył na Krzyżu swoją duszę, którą miał wkrótce odzyskać. Nie uczynił więc tego wbrew swojej woli. Ale tam i my byliśmy jakoś wyobrażeni. Cóż bowiem zawisło na drzewie, jak nie to, co przyjął od nas? A w jaki sposób mogło by się to stać, żeby Ojciec odtrącił i opuścił kiedykolwiek jedynego Syna, który oczywiście jest z Nim jednym Bogiem? A jednak przybijając naszą słabość do krzyża, gdzie .,stary nasz człowiek - jak mówi Apostoł - został z Nim współukrzyżowany", wołał głosem tego właśnie naszego człowieka: ,,Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił". Ofiarą wieczorną jest więc męka Chrystusa. Krzyż Pana, zbawcza żertwa, całopalenie miłe Bogu. Ta wieczorna ofiara przemienia się w zmartwychwstaniu w poranny dar. Tak więc modlitwa skierowana z wiernego serca wprost do Boga, unosi się jak dym ze świętego Ołtarza. Nie ma nic przyjemniejszego nad woń Pańską: Taką zaś woń wydają wszyscy, którzy wierzą. A zatem ,,stary nasz człowiek - są to słowa apostoła - został razem z Nim (z Chrystusem) ukrzyżowany, aby zniszczone zostało - powiada - ciało grzechu i żebyśmy już dalej nie służyli grzechowi".

CZYTANIE Jl 2, 12-13

Nawróćcie się do Mnie całym swym serce przez post i płacz, i lament. Rozdzierajcie jednak wasze serca, a nie szaty. Nawróćcie się do Pana, Boga waszego. On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli.

PROŚBY

Bogu Ojcu niech będą dzięki za to ze dał nam swojego Jednorodzonego Syna, Słowo, które stało się ciałem, i jest naszym pokarmem i życiem. Z pokorą wołajmy do Niego: Słowo Chrystusa niechaj w nas przebywa.

Spraw, abyśmy w tym wielkopostnym czasie częściej słuchali Twojego słowa i ze szczerą pobożnością mogli obchodzić wielkie święto ku czci Chrystusa, który jest naszą Paschą.

Niechaj Twój Duch Swięty nas poucza, abyśmy umieli zachęcać wątpiących i błądzących do kroczenia drogą prawdy i dobra.

Daj, abyśmy coraz głębiej poznawali tajemnicę Chrystusa i wyrażali ją całym naszym życiem.

Oczyść i odnów swój Kościół w tych dniach zbawienia, aby dawał o Tobie coraz doskonalsze świadectwo.

CZYTANIE Jl 2, 17

Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, słudzy Pańscy. Niech mówią: Przepuść, Panie twojemu ludowi i nie daj swego dziedzictwa na pobańbienie, aby poganie nie zapanowali nad nami.

CZYTANIE Jr 3, 25b

Zgrzeszyliśmy wobec Pana, Boga naszego, my i nasi przodkowie, począwszy od młodości aż do dziś: nie słuchaliśmy głosu Pana, Boga naszego.

CZYTANIE Iz 58, 1-2

Krzycz na całe gardło, nie przestawaj. Podnieś głos Twój jak trąba. Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy. Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi, jak naród, który kocha sprawiedliwość i nie opuszcza Prawa swego Boga.

CZYTANIE Jk 2, 14. 17. 18b

Jaki z tego pozyteż, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywal, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy sama wiara zdoła go zbawić? Wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie. Pokaż mi swoją wiarę bez uczynków, to ja ci pokaże wiarę ze swoich uczynków.

PROŚBY

Jezus podwyższony na krzyżu wszystkich pociągnał do siebie. Uwielbiajmy Go i pokornie wołajmy:

Panie, pojednaj wszystko w sobie.

Panie, niechaj wszystkich pociągnie światło, które promieniuje z tajemnicy Twojego krzyża, aby uznali, że jesteś drogą, prawdą i życiem.

Udziel żywej wody wszystkim, którzy są spragnieni Ciebie, aby nie odczuwali pragnienia na wieki.

Oświeć ludzi, którzy służą nauce i sztuce, niech pomagają bliźnim w osiągnieciu Twojego królestwa.

Porusz sumienia tych, którzy odeszli od Ciebie z powodu grzechów i zgorszeń: niechaj wrócą do Ciebie i wytrwają w Twojej miłości.

Wprowadź wszystkich naszych zmarłych do wiecznego mieszkania, aby radowali się razem z Najświętszą Dziewicą Maryją i świętymi.

Ojcze nasz.

ŚRODA

II CZYTANIE

Z traktatu św. Ireneusza, biskupa. (księga 4, 14.2-315, 1)

Na początku Bóg stworzył człowieka, aby go obsypać swoimi darami. Patriarchów zaś wybral, żeby ich zbawić. On też kszłałtował lud, ucząc nieoświeconych, jak mają zdążać za Bogiem. Przygotowywał proroków, przyzwyczajając człowieka na ziemi nosić Jego ducha i zachowywać wspólnotę z Bogiem. On nie potrzebuje nikogo. Tym zaś, którzy Jego potrzebują, udziela łaski zjednoczenia z Sobą, a dla tych, w których ma upodobanie, rysuje jak architekt budowlę zbawienia. Dla niewidzących w Egipcie sam stał się przewodnikiem, a tym, co byli niesieni na pustyni, daje najbardziej stosowne prawo. Tym, którzy weszli do ziemi dobrej, udziela godnego dziedzictwa, a dla tych, co powracają do Ojca, zabija tuczonego cielca i daje im nową szatę, kszłałtując rodzaj ludzki w wieloraki sposób dla utworzenia symfonii zbawienia.

Dlatego to św. Jan mówi w Apokalipsie: ,, Głos Jego jak głos wielu wód". Zaprawdę liczne są wody Ducha Bożego, ponieważ bogaty i wielki jest Ojciec. A Słowo przechodząc przez wszystkie wydarzenia w dziejach ludzkości chętnie ofiarowało swoją obecność tym, którzy Mu byli podlegli, układając odpowiednie i przystosowane prawa dla każdego stworzenia. W ten sposób określone zostały dla ludu przepisy odnośnie do wznoszenia przybytku, budowy światyni, ustanowienia lewitów, składania ofiar i całopaleń, oczyszczeń rytualnych i tego wszystkiego, co dotyczyło służby kultu. Bóg sam nie potrzebował nigdy żadnej z tych rzeczy. Zanim jeszcze bowiem Mojżesz począł istnieć, On już był zawsze pełen wszelkich dóbr, mając w sobie wszystką woń słodyczy i dymy kadzideł o przeróżnych zapachach. To On wychowywał ów lud, który tak łatwo skłaniał się ku bożkom, usposobiając go przez liczne przywileje do wytrwania w służbie Bożej i powołując go przez to, co drugorzedne do spraw istotnych. To znaczy przez alegorie do prawdy, przez rzeczy doczesne do wiecznych, przez cielesne do duchowych tak, jak to powiedział Mojżesz: ,,Wszystko uczynisz według wzoru, jaki zobaczyłeś na górze". On sam bowiem przez czterdzieści dni uczył się zachowywać mocno w pamieci słowo Boże i niebieskie znamiona oraz duchowe obrazy i figury rzeczy przyszłych, jak to mówi św. Paweł: ,,Wszyscy pili z idacej za nimi skały, a skałą tą był Chrystus. Potem zaś po przypomnieniu wydarzeń, o których mówi Prawo, dorzuca: ,, Wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosiega kres czasów". Izraelici zatem przez figury uczyli się bojaźni Boga i trwania w Jego służbie. Tak więc Prawo było dla nich zarówne szkołą wychowania, jak i proroctwem o rzeczach, które miały się dokonać.

CZYTANIE Pwt 7, 6b. 8-9

Ciebie wybrał pan, Bóg Twój, byś spośród wszystkich narodów, które są na powierzchni ziemi, był ludem będącym Jego szczególną własnością, ponieważ Pan was umiłował i chce dochować przysięgi danej waszym przodkom. Wyprowadził was mocną reką i wybawił was z domu niewoli, z ręki faraona, króla egipskiego. Uznaj więc, że Pan, Bóg Twój, jest Bogiem Bogiem wiernym, zachowującym przymierze i miłość do tysiącznego pokolenia względem tych, którzy Go miłują i strzegą praw Jego.

PROŚBY

Dzięki składajmy Bogu Ojcu, który mocą Ducha Swiętego oczyszcza nasze serca i utwierdza je w miłości. Zanośmy do Niego pokorne prośby:

Udziel nam, Panie, swojego Ducha Swiętego.

Spraw, abyśmy zawsze z wdzięcznością przyjmowali dobrodziejstwa z Twej ręki i z cierpliwością znosili zło, które nas spotyka.

Daj, abyśmy kierowali się miłością nie tylko w wielkich sprawach, lecz takie w zwykłych okolicznościach codziennego życia.

Naucz nas wyrzekać się rzeczy zbędnych, - abyśmy mogli przyjść z pomocą wszystkim potrzebującym.

Spraw, abyśmy przez umartwienie ciała mieli udział w śmierci Twojego Syna, skoro w Nim obdarzyłeś nas nowym życiem.

Ojcze nasz.

Modlitwa

Wszechmogący Boże, zachowaj w Twoich wiernych gotowość do pełnienia dobrych uczynków, udziel im doczesnej pomocy * i doprowadź do życia wiecznego.. Przez naszego Pana.

CZYTANIE Ez 18, 30b-32

Nawróćcie się! Odstąpcie od wszystkich waszych grzechów, aby wam już więcej nie były sposobnością do przewiny. Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy, któreście popełniali przeciwko Mnie, i utwórzcie sobie nowe serce i nowego ducha. Dlaczego mielibyście umrzeć, domu Izraela? Ja nie mam żadnego upodobania w śmierci, mówi Pan Bóg. Zatem nawróćcie się, a żyć będziecie.

CZYTANIE Za 1, 3b-4b

Nawróćcie się do Mnie, mówi Pan zastępów, a Ja nawrócę się do was. Nie bądźcie jak wasi przodkowie, których napominali dawniejsi prorocy: ,,Porzućcie drogi złe i swoje złe czyny".

CZYTANIE por. Dn 4, 24b

Okup swe grzechy uczynkami sprawiedliwymi, a swoje nieprawości miłosierdziem nad ubogimi; mnie wtedy Pan odpuści twoje grzechy.

CZYTANIE Flp 2, 12b

Zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem, albowiem to Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z Jego wolą. Czyńcie wszystko bez szemrań i powątpiewań, abyście się stali bez zarzutu i bez winy jako nienaganne dzieci Boże.

PROŚBY

Chwała i cześć Bogu, który przez krew Chrystusa zawarł ze swoim ludem nowe i wieczne przymierze oraz odnawia je w Sakramencie ołtarza. Zanośmy do Niego wspólne błagania: Błogosław, Panie, swojemu ludowi.

Panie, kieruj według swej woli losami narodów i tych, którzy sprawują rządy, aby szczerze zabiegali o dobro wszystkich ludzi.

Utwierdi w powołaniu tych, którzy wszystko opuścili i poszli za Chrystusem, aby świadczyli wobec ludzi o świętości Kościoła i dawali przykład chrześcijańskiego życia.

Boże, Ty stworzyłeś wszystkich ludzi na swoje podobieństwo, spraw, niech usuwają sposród siebie niesprawiedliwość i krzywdę.

Doprowadź wszystkich błądzących do prawdy i przyjaźni z Tobą i naucz nas przychodzić im z pomocą.

Wprowadź zmarłych do Twojej chwały, spraw, aby Cię wielbili na wieki.

Ojcze nasz.

CZWARTEK

II CZYTANIE

Z komentarza św. Hilarego, biskupa, do Psalmów (Ps 128, 1-3)

,,Błogosławieni wszyscy, którzy się boją Pana, którzy chodzą Jego drogami!"

Ile razy w Pismie św jest mowa o bojaźni Pańskiej, tylekroć trzeba zwrócić uwagę na fakt, że bojaźń ta nie jest nigdy pozosławiona sama sobie, jako wystarczający motyw wiary, lecz zakłada i bierze pod uwagę wiele innych prawd, na tle których daje się zrozumieć jej istota i doskonałość. Widać to z tego, co powiedział Salomon w księdze Przypowieści: ,,Jeśli wezwiesz mądrości i nakłonisz swe serce ku roztropności, jeśli jej będziesz szukał jak srebra i jak za skarbami kopać za nią będziesz: wtedy zrozumiesz bojaźń Pańską". Zobaczmy, po jakich stopniach można dojść aż do bojaźni Bożej.

Najpierw trzeba zawezwać mądrość i powierzyć rozumowi urząd przewodnika, a następnie roztrząsać i badać ową Mądrość. Potem należy usiłować zrozumieć, czym jest bojaźń Boża. Nie jest ona w niczym podobna do uczucia określanego mianem strachu. Strach bowiem polega na przeżywaniu trwogi, wynikajacej z ludzkiej słabości, która boi się cierpienia, jakie jej zagraża, i nie chce go przyjąć. Trwoga taka powstaje i wstrząsa nami przy wielu okazjach, jak wyrzuty sumienia, prawo wyższego od nas, atak silniejszego, choroba, spotkanie z dzikim zwierzem i wszelkie grożące nam zło. Takiego strachu nie musimy się uczyć, bo on nas często spotyka w słabości naszej natury. Nie musimy też dociekać, czego mamy się bać, ponieważ wszystko, co przyprawia nas o grozę, powoduje strach. Natomiast o bojaźni Bożej napisano tak: ,,Pójdźcie, synowie, słuchajcie mnie, nauczę was bojaźni Pana". Bojaźni Bożej trzeba się więc uczyć, ponieważ nabyć ją można tylko przez naukę. Nie jest ona bowiem tym samym, co strach, lecz mieści się w granicach wiedzy. Nie wynika też z trwogi dręczącej człowieka, lecz zdobywa się ją przez zachowywanie przykazań, przez spełnianie dobrych uczynków w życiu niewinnym i przez poznanie prawdy. Dla nas bojaźń Boża zawiera się całkowicie w miłości i miłość doskonała stanowi pełnię tej bojaźni. Właściwością zaś naszej miłości względem Boga jest posłuszeństwo Jego napomnieniom, uległość rozporządzeniem i wierność obietnicom, jakieśmy poczynili. Oto co mówi Pismo św.: ,, Teraz, Izraelu, czego żąda od ciebie Pan, Twój Bóg, jeśli nie tego, abyś się bał Pana, Boga twego i chodził wszystkimi Jego drogami, miłował Go i strzegł Jego przykazań z całego serca twego i z całej duszy twojej, aby ci się dobrze działo". Wiele zaś jest dróg Pana, chociaż On sam jest drogą. Lecz gdy mówi o sobie nazywając się drogą, ukazuje rację, dla której przypisuje sobie tą nazwę: ,,Nikt nie może przyjść do Ojca, jak tylko przeze Mnie." Trzeba się więc pytać o wiele dróg i rozważać wiele z nich, aby przez poznanie wielu znaleźć tą jedyną, która jest dobra, odkryć tę, która wiedzie do życia wiecznego. Istnieją bowiem drogi ukazywane przez Prawo, przez proroków, przez Ewangelię, przez apostołów, czy wreszcie przez różne przykazania i błogosławieni są ci, którzy chodzą po nich w bojaźni Bożej.

CZYTANIE por. 1 Krl 8, 51-53a

Jesteśmy Twoim ludem, Panie, i Twoim dziedzictwem. Niech więc Twoje oczy będą otwarte na błaganie Twego sługi i błaganie Twego ludu, Izraela, abyś nas wysuchał, ilekroć wołać będziemy do Ciebie. Wszak Ty wybrałeś sobie nas na dziedzictwo sposród wszystkich ludów świata.

PROŚBY

Uwielbiajmy dobroć Boga, który objawił nam siebie w Chrystusie i z głębi serca wołajmy do Niego: Pamiętaj, Panie, o swoich dzieciach.

Daj nam coraz bardziej poznawać tajemnicę Kościoła, niechaj on doprowadzi nas i wszystkich ludzi do wiecznego zbawienia.

Przyjacielu ludzi, spraw, abyśmy przyczyniali się do wzrostu wspólnego dobra ludzkości i we wszystkim szukali najpierw Twojego królestwa.

Spraw, aby nasze pragnienia zawsze się zwracały ku Chrystusowi, - który stał się dla nas źródłem żywej wody.

Odpuść nam nasze nieprawości - i prowadź nas drogą sprawiedliwości i prawdy.

Ojcze nasz.

Modlitwa

Boże, Ty miłujesz niewinność i przywracasz ją, grzesznikom, zwracaj ku sobie nasze serca, abyśmy napełnieni gorliwością przez Ducha Swiętego, * byli mocni w wierze i wytrwali w działaniu.. Przez naszego Pana.

CZYTANIE Iz 55, 6-7

Szukajcie Pana, gdy pozwala się znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu.

CZYTANIE Pwt 30, 2-3a

Jeśli wrócisz do Pana, Boga swego, będziesz suchał Jego głosu we wszystkim, co ja ci dzisiaj rozkazuję, i ty, i twoi synowie z całego swego serca i z całej swej duszy, sprawi Twój Pan Bóg, że powrócisz ze swego wygnania i zlituje się nad tobą.

CZYTANIE Hbr 10, 35-36

Nie pozbywajcie się waszej nadziei, która ma wielką u zapłatę. Potrzebujecie bowiem wytrwałości, abyście spełniając wolę Bożą, dostąpili obietnicy.

CZYTANIE Jk 4 7-8. lo

Bądźcię poddani Bogu, przeciwstawiajcie się natomiast diabłu, a ucieknie od was. Przystąpcie bliżej do Boga, to i On zbliży się do was. Oczyśćcie ręce, grzesznicy, uświęćcie serca, ludzie chwiejni. Uniżcie się przed Panem, a On was wywyższy.

PROŚBY

Wysławiajmy miłosierdzie Boga, który nas oświeca łaską Ducha Swiętego, abyśmy postępowali w wierze i sprawiedliwości. Módlmy się i wołajmy:

Napełnij łaską lud odkupiony!

Panie ty jesteś źródłem i dawcą wszelkiej świętości, przez tajemnicę Eucharystli coraz ścislej zespalaj z Chrystusem biskupów, kapłanów i diakonów, niechaj rozbudzą w sobie łaske, którą przez włożenie rąk otrzymali od Ciebie.

Naucz wiernych godnie i czynnie przystępować do stołu Bożego słowa i ciała Chrystusowego, aby zachowywali w życiu i postępowaniu to, co otrzymali przez wiarę i sakramenty.

Daj, abyśmy cenili godność każdego człowieka, odkupionego krwią Twojego Syna, i szanowali wolność sumienia naszych braci.

Spraw, aby ludzie powściagnęli nieumiarkowaną żądzę posiadania dóbr doczesnych i byli gotowi przychodzić z pomocą potrzebującym.

Zmiłuj się nad wiernymi, których dzisiaj wezwałeś do siebie z tego świata: obdarz ich wieczną szczęśliwością.

PIĄTEK

II CZYTANIE

Z traktatu św. Ireneusza, biskupa. (księga 4, 16, 2-5)

W Księdze Powtórzonego Prawa Mojżesz powiedział do ludu: ,,Pan, Bóg Twój, ustanowił na górze Horeb przymierze; nie zawarł Pan tego przymierza z ojcami waszymi, lecz z wami". Dlaczego Bóg nie zawarł przymierza z ojcami? Ponieważ ,,Prawo nie zostało ustanowione dla sprawiedliwych". Ojcowie zaś byli sprawiedliwi. Mając bowiem wypisaną na sercu i na duszy moc Dekalogu miłowali Boga, który ich stworzył, powstrzymując się od wszelkiej niesprawiedliwości wobec bliźnich. Dlatego nie było potrzeby napominać ich karcącymi Pismami, ponieważ w sobie samych posiadali sprawiedliwość Prawa. Z chwilą jednak, gdy ta sprawiedliwość i miłość względem Boga poszły w zapomnienie w Egipcie i zgasły, Bóg dla swojej wielkiej miłości ku ludziom zmuszony był objawić im się przez żywy głos. Mocą swoją wyprowadził więc lud z Egiptu, aby człowiek stał się z powrotem uczniem i naśladowcą Boga. Na nieposłusznych zsyłał kary, aby Izrael nie pogardzał Tym, który go stworzył. Karmił go manną, ażeby kiedyś mógł przyjąć pokarm duchowy, tak jak to powiedział Mojżesz w Księdze Powtórzonego Prawa: ,,Zywił cię manną, której nie znali twoi ojcowie, abyś poznał, że nie samym tylko chlebem żyje człowiek, lecz wszelkim słowem Boga, które pochodzi z Jego ust". Nakazywał miłość względem Boga i uczył sprawiedliwości w stosunku do bliźniego, aby człowiek nie był ani niesprawiedliwy, ani niegodny Boga. Przez Dekalog przygotowywał człowieka do przyjaźni ze sobą i do zgody z bliźnim, co było pożyteczne dla samego człowieka, bo Bóg niczego od niego nie potrzebował. Wszystko to przynosilo człowiekowi zaszczyt, dopełniając w nim tego, czego mu brakowało, to znaczy przyjaźni z Bogiem. Bóg jednak nie osiągnął stąd żadnej korzyści, nie potrzebując zresztą miłości człowieka. Człowiek natomiast potrzebował chwały Bożej, której nie mógł w żaden sposób inaczej osiągnąć, jak tylko przez posłuszeństwo względem Boga. Dlatego to Mojżesz znowu mówi: ,,Wybieraj życie, abyś żył, ty i twoje potomstwo, miłując Pana, Boga twego, słuchając Jego głosu i lgnąc do Niego; ponieważ to jest twoje życie i długie trwanie twoich dni". Aby przygotować człowieka do tego życia, Bóg osobiście i w jednakowy dla wszystkich sposób ogłosił prawdy Dekalogu. Prawdy te trwają niezmiennie również w naszych czasach, bo przyjście Boga w ciele rozszerzyło je tylko i pomnożyło, nic w nich nie zmieniając. Jeśli zaś chodzi o przykazania dotyczące uległości Bóg nadał je ludowi osobno, za pośrednictwem Mojżesza, a słuzyły one nauce albo karceniu Izraelitów, jak to powiedział sam Mojżesz: ,, Mnie nakazał Pan w tym czasie uczyć was praw i nakazów". Dlatego wszystko to, co zostało dane ku słuzbie w posłuszeństwie i jako znak, Bóg ograniczył nowym przymierzem wolności. Naturalne zaś przykazania, właściwe ludziom wolnym i wszystkim wspólne, powiększył i rozszerzył, udzielając nam przez przybranie za synów hojnie łaski poznania, że Bóg jest Ojcem, abyśmy Go mogli kochać całym sercem i pójść, bez odwracania się, za Jego słowem.

CZYTANIE Iz 53, 11b-12

Zacny mój sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości on sam diwigać będzie. Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz za to, że siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców. A on poniósł grzechy wielu i oręduje za przestępeami.

PROŚBY

Błagajmy Chrystusa Zbawiciela, który nas odkupił. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie: Panie, zmiłuj się nad nami!

Panie ty udałeś się do Jerozolimy, aby podjąć mękę i wejść do chwały,doprowadź swój Kościół do wiekuistej Paschy.

Chryste, gdy byłeś podwyższony na Krzyżu, Twój bok został przebity włócznią żołnierza, ulecz nasze rany.

Panie twój Krzyż stał się drzewem życia, udziel jego owoców odrodzonym przez chrzest święty.

Chryste, Ty wisząc na drzewie Krzyża, przebaczyłeś pokutującemu lotrowi, odpuść nam, grzesznym, nasze winy. Ojcze nasz.

Modlitwa

Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy oczyszczeni przez czterdziestodniową pokutę, * w należytym usposobieniu ducha mogli dojść do zbliżających się świąt wielkanocnych.. Przez naszego Pana.

CZYTANIE Iz 55, 3

Nakłońcie wasze ucho i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a wasza dusza żyć będzie. Zawrę z wami wieczyste przymierze, potwierdzę łaski dane Dawidowi.

CZYTANIE por. Jr 3, 12. 14a

Nawróćcie się do Mnie, a nie okaże wam surowego oblicza, bo jestem miłosierny i nie będę pałał gniewem na wieki. Wróćcie, synowie wiarołomni, bo jestem waszym Panem.

CZYTANIE Jk 1, 27

Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata.

CZYTANIE Jk 5, lb

Wyznawajcie sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie. Wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego. Bracia moi, jeśliby ktokolwiek z was zszedł z drogi prawdy, a drugi go nawrócił, niech wie, że kto nawrócił grzesznika z jego błędnej drogi, wybawi jego duszę od śmierci i zakryje liczne grzechy.

PROŚBY

Uwielbiajmy Zbawcę ludzkości, który umierając zniweczył śmierć naszą, a zmartwychwstając przywrócił nam życie. Zanośmy do Niego pokorne prośby:

Uświęć lud Twoją krwią odkupiony.

Odkupicielu, spraw, abyśmy przez pokutę coraz ściślej jednoczyli się z Twoją męką i osiągnęli chwałę zmartwychwstania.

Niech Twoja Matka, pocieszycielka strapionych, otacza nas swoją opieką, abyśmy potrafili umacniać przygnębionych tą pociechą, która sami czerpiemy w Tobie.

Dopomóż wiernym, aby w cierpieniach byli uczestnikami Twojej męki i ukazywali w sobie dzieło zbawienia.

Panie ty uniżyłeś samego siebie stawszy się posłusznym aż do śmierci Krzyżowej, udziel swoim sługom daru posłuszeństwa i cierpliwości.

SOBOTA

I CZYTANIE

Z Księgi Wyjścia 20, 1-17

Bóg mówił wszystkie to słowa: ,,Ja jestem Pan, Twój Bóg, który cię wywiódl z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!

Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan, Twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym który karze występek ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia względem tych, który Mnie nienawidzą. Okazuję zaś łaskę aż do tysiącznego pokolenia tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.

Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, do czczych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy.

Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszystkie twe zajęcia. Dzień zaś siódmy jest szabatem ku czci Pana, Boga twego. Nie możesz przeto w tym dniu wykonywać żadnej pracy ani ty sam, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica, ani twoje bydło, ani cudzoziemiec, który mieszka pośród twych bram.

W sześciu dniach bowiem uczynił Pan niebo, ziemię, morze oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i uznał go za święty.

Czcij ojca twego i matkę twoją, abyś długo żył na ziemi, którą Pan, Bóg Twój, da tobie.

Nie będziesz zabijał.

Nie będziesz cudzołozył.

Nie będziesz kradl.

Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek.

Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego".

II CZYTANIE

Z traktatu św. Ambroiego, biskupa, o unikaniu świata (rozdz. 6, 36; 7, 44; 8, 45; 9, 52)

Gdzie jest serce człowieka, tam jest i jego skarb. Bóg bowiem nie zwykł odmawiać dobrego daru tym, którzy Go o to proszą. Ponieważ Pan jest dobry, szczególnie dla tych, co w Nim pokładają swoją ufność, przylgnijmy do Niego cała naszą dusza, całym sercem i całą mocą, abyśmy trwali w pośrodku Jego światła, widzieli Jego chwałę i zażywali łaski niebiańskiej rozkoszy. Do tego zatem Dobra wznieśmy nasze serca, w Nim pozostańmy i żyjmy, do Niego przylgnijmy, bo Ono jest ponad wszelkie pojęcie i ponad wszelkie dociekania, ciesząc się wiecznym i niezmaconym pokojem. Pokój ten przewyższa wszystko, co można sobie pomysleć lub wyobrazić. Dobro to przenika całą rzeczywistość, a my wszyscy w Nim żyjemy i jesteśmy od Niego zależni. Ono zaś nie ma już wyższego ponad Sobą, ponieważ jest Boże. Nikt bowiem nie jest dobry, tylko jeden Bóg. Wszystko zatem co dobre jest Boże, a wszystko co Boże jest dobre i dlatego powiedziano: ,,Gdy rękę swą otwierasz, wszystko wypełnia się dobrem". Dzięki bowiem dobroci Boga wszystko, czym zostajemy obdarowani, jest dobre, bez żadnej domieszki zła. Takie wlaśnie dobro obiecuje wierzącym Pismo św., gdy mówi: ,,Będziecie spożywać dobra ziemi".

Umarliśmy razem z Chrystusem, śmierć Chrystusa nosimy w naszym ciele, by i życie nasze w Nim się ukazało. Nie żyjemy już więc naszym życiem, lecz życiem Chrystusa, życiem niewinnym, czystym, pokornym i pełnym wszelkich cnót. Z Chrystusem powstaliśmy z martwych, z Nim żyjmy, z Nim wstąpmy do nieba, aby wąż nie znalazł na ziemi naszej pięty, którą by mógł zranić.

Uciekajmy stąd! Możesz uciec duchem, choć pozostaniesz ciałem. Możesz być tu i równocześnie przebywać z Panem, jeśli tylko przylgniesz do Niego swą duszą, jeżeli będziesz postępował według Jego myśli, jeżeli nie bezpośrednio jeszcze, ale wiarą wstąpisz na Jego drogę i u Niego się schronisz. On jest bowiem ucieczką i mocą, jak mówi do Niego Dawid: ,,Do Ciebie się uciekłem i nie doznałem zawodu" Bóg jest ucieczką. Przebywa On jednak w niebie i ponad niebiosami, dlatego tam trzeba się do Niego uciekać, gdzie jest pokój, odpoczynek od pracy, gdzie będziemy swiętować wielki szabat, jak powiedział Mojżesz: ,,Szabaty ziemi będą służyć wam za pokarm". Spoczywać bowiem w Bogu i oglądać Jego radość, to prawdziwa uczta, pełna spokoju i rozkoszy.

Uciekajmy jak jelenie do źródel wód. Tak jak Dawid odczuwał pragnienie, niech pragnie i nasza dusza. Kto jest tym źródłem? Posłuchaj mówiącego: ,,Albowiem w Tobie jest źródło życia". Do tego źródła niech mówi dusza moja: ,,Kiedyż przyjdę i ukażę się przed obliczem Twoim?" Zródłem bowiem jest Bóg.

CZYTANIE Iz 1. 16-l8

Obmyjcie się, bądźcie czyści. Usuńcie zło waszych uczynków sprzed moich oczu. Przestańcie czynić zło. Zaprawiajcie się w dobrym. Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, stawajcie w obronie wdowy. Chodźcie i spór ze Mną wiedźcie, mówi Pan. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby były czerwone jak purpura, staną, się jak biała wełna.

PROŚBY

Zawsze i wszędzie składajmy dziękczynienie Chrystusowi, który nas zbawia, i z ufnością zanośmy do Niego nasze błagania: Niech Twoja łaska przyniesie nam pomoc.

Daj, abyśmy zawsze byli wolni od grzechu, jako żywe mieszkanie Ducha Swiętego.

Naucz nas już od rana służyć naszym braciom i przez cały dzień we wszystkim pełnić Twoją wolę.

Spraw, abyśmy szukali pożywienia, które zapewnia życie wieczne, jakiego nam hojnie udzielasz.

Niech Twoja Matka, ucieczka grzeszników, wstawia się za nami, abyś łaskawie przebaczył nam winy.

Ojcze nasz.

Modlitwa

Boże, Ty przez swoje sakramenty dajesz nam udział w dobrach wiecznych chociaż żyjemy jeszcze na ziemi: kieruj naszym życiem doczesnym * i doprowadź nas do światłości, w której sam przebywasz.. Przez naszego Pana.